NEDEN BU KADAR MERAKLIYIZ?!?
Dün Beşiktaş’ta oturmuş arkadaşımın gelmesini beklerkene, etraftaki insanları incelemeye başladım. Sıkılınca çok eğlenceli şeyler bulabiliyorum bazen.. Karşılıklı banklarda oturanlar birbirlerini seyrediyorlar ve bekledikleri kişi için “üff bu da bi türlü gelmedi. Umarım şu karşıdaki tipsizin beklediği kişi benimkinden önce gelmez” diyorlar gibi bir halleri var. Adeta hangimizin beklediği daha önce gelecek bakalım yarışı. Arkadaşı gelen kalkıyor, ona sarılıyor ve orada hala oturmakta olan kişiye “he he, sen hala bekle canım” bakışı atıp havalı havalı gidiyor. Bazısı beklemekten öyle sıkılmış ki, ayağını banka uzatmış, yoldan hayır gelmeyeceğine kanaat getirip havaya bakıyor belki havadan gelir diye 
Bazısı ise muhtemelen bir önceki gece tartıştığı kız arkadaşına vermek üzere elindeki gül ile, mahçup ve sıkılgan gözlerle “Tamam dün seni kızdırdım ama bu kadar da bekletilmez ki! Delikanlı adamım ben racona ters elinde gül ile beklemek! 
” mesajını veriyor.
Bir süre sonra kendimin hangi gruba dahil olduğumu düşünmeye başladım. Ben başka bir gruptum. Uslu uslu oturup bekleyen, dudağını ısıran, tırnaklarını yiyen bir tip. Dudaklarımı yemeyeyim diye krem sürmeye karar verdim. Küçücük çantamda kremi bulamadım! Üstelik tek gözü var. Nasıl oluyor hala anlayamadan yanımda oturan orta yaşlı bir bayanın çantamın içine benden daha fazla eğildiğini gördüm. Sonra diğer yanıma da baktım, o tarafımdaki bayan da göz ucuyla bakıyordu, en azından daha kibar; çaktırmamaya çalışıyor.. Haliyle rahatsız oldum tabi. Kremi ne kadar önce bulmaya çalışırsam o kadar saklanıyor sanki! Her geçen dakika bu bayanlar iyice çantanın içine düşecek kıvama geliyor. Utanmasa bir tanesi “bak yanlış yerde arıyorsun, sağ tarafta sıkışmış işte kremin”, diğeri ise “ne arıyorsun sen söyle, ben sana bulayım” diyecek. Hatta hiç utanmasalar “hayır benim dediğim yerde, sen yanlış bakıyorsun” diye birbirleriyle kavga edecekler. En sonunda dayanamayıp ölümcül bakışımdan fırlattım iki tane –bir adet sağa bir adet sola olmak üzere-. Ondan sonra bakamadılar tabi 
Aynı şekilde, cüzdanımı çıkardığımda etrafımda cüzdanıma yönelen gözlerden koleksiyon yapabilirim. Cüzdanımda kaç tane kart olduğu, içinde ne kadar para olduğu, o fotoğraftakinin annem mi ablam mı yengem mi teyzem mi öğretmenim mi olduğu, bozuk paraları koyacak ayrı bir gözü olup olmadığı insanları neden bu kadar ilgilendiriyor çok merak ediyorum. Açıklayacak olan varsa buyursun.. İnsanlarımız neden bu kadar meraklı?!?!
