Benim için yaz tatiline girmek her ne kadar gezmek, tozmak, eğlenmek anlamına gelse de öldürücü sıcaklarda evde oturup film seyretmek ve kitap okumak da ayrı bir zevk. Bilenler bilir, film hastasıyımdır. Hele yazın, özellikle geceleri korku, gerilim filmleri seyretmeye bayılırım. Onların rüyama girip beni maceradan maceraya sürüklemesine ayrıca bayılırım -evet, mazoşistim-. Ali’yle geçen haftalardaki bir buluşmamızda sinemaya gitme kararı aldık ve Sandra Bullock‘un “Proposal (Teklif)” filminden çıktıktan sonra ne kadar doğru karar veriyoruz diye kendimizi sevdik. İnsanın kendi kendini sevmesi kadar enteresan bir durum yok; ama değineceğim konu başka şu anda.. Tipik Sandra Bullock filmlerinden çıkıldığı zaman insanın yüzüne yayılan şapşal bir gülümsemeyle mutlu bir şekilde sinemanın çıkışına doğru ilerlerken ilginç bir bilet alma olayına şahit olduk! Şimdi bir çiftimizin o müthiş(!) bilet alma sahnesi geliyor ekranlara:

Erkek (yanında kız arkadaşı sağa sola bakarken): Bu “Teklif” filmi büyük salonda mı oynuyor?
Gişe Memuru: Evet.
Erkek: Bize en arkadan iki tane.

Hııı?!? Ali’yle birbirimize bakıp yolumuza devam etmemizi görecektiniz Bir niyet bu kadar mı belli edilir? İkimiz de adamın “mümkünse en arkaya başka bilet satmayın, sadece biz olalım” demesini bekledik ama neyse ki onu demedi. Aklıma direk “Contemporary Cinema” dersimize gelen hocamız Süha Çalkıvik’in cümleleri geldi:

“Arkadaşlar, sinemada sevişmeyin. Lütfen!! Rica ediyorum, sinemada sevişmeyin. Sinemaya film seyretmek için gidin. Baktınız ki gerçekten zor durumdasınız, çaresizsiniz ve gidecek bir yeriniz yok gelin benden anahtar isteyin valla evimin anahtarını veririm. Ama sinemalarda böyle şeyler yapmayın!”

Hocamı bir kere daha saygıyla anıyorum.. Ve ölesiye katılıyorum..

çocuk doktoru ne iş yapar [Cevabı içinde saklı olan soru diye ben buna derim!]
aşure ayı ne zaman bitecek? [Bıktım artık! Bitsin şu aşure ayı!]
aşure ayına girdik mi? [Çok babacan bir Google'ımız vardı; "evet yavrum, girdik.. Aşure yapmaya başlayabilirsin" diye cevap verir.]
kadınlar karizma erkeği seviyor [Gayet açık ve net bir tezin var. Neyini araştırıyorsun bunun anlamadım ]
tuzlu aşüre [Hangi mantık, neden bunu aratır? Bu insan gerçekten de tuzlu aşure yapacak mıdır? Daha ismini yazamazken nasıl kendisini yapacaktır? Bunların cevabını istiyorum!]
“bir baksana, neresi kötü hayatın?” [Google ya, bi bakıver şurdan neresi kötüymüş. Hadi yavrum!]
2 sene önce öss sınavları [Ben bu mantığı anlamadım, anlayamayacağım! Yahu Google arama motoru, medyum değil; nereden bilsin bizim hangi yılda olduğumuzu?!?!]
5 bilgisayarla internet kave açılırmı fikir [Allah sana akıl fikir versin!]
adam dediğin karısına böyle sahip çıkar [Bence de! Kesinlikle! Yoksa katılmayan mı var? ]
allah zihin açıklığı versin [Google bu dualar sayesinde ayakta duruyor siz ne diyosunuz peehhh!!]
badem gibi kızlar [Tövbeee]
bana değil de kızımıza bi eline sağlık deyin [İçine oturmuş yazık. Google bazen dertleşme amacıyla da kullanılabiliyor demek ]
beşi bir aradanın faydaları [???!!!]
bir erkeğin seni seviyorum demesi ne nasıl anlarız [Kafası o kadar karışmış ki soruyu bile soramıyor. Bu sorunun cevabını ararsa daha çok karışacak ]
bir çocuk günde kaç soru çözmesi gerek [Böyle cahilce aramalara inanamıyorum resmen! Bu çocuk hangi sınava girecek, hedefi nedir, dersane hocaları ne güne durmaktadır, çocuğun sınava girmesine ne kadar zamanı kalmıştır, çocuğun kapasitesi ve genel durumu nedir???!!! Bu verilerin hepsini Google'a sunsa sağlıklı bir cevap alması belkiii olası...]
bir grup kurucam nası bi grup olsun [Yavrucummm?!?!]
bir kağıt bir kalem [İstemez başka bir şey]
biricik jones’un günlüğü [İşte buna bittim! ]
dolgun hatun resimleri [Rejim yapan kızlara kötü haber ]
e okulumdan notlarıma bakmak istiyorum [e okulun sayfasına gir o zaman abe!]
ee ne yazıcam google a [Yazacak bir şey bulman çok güzel! Bravo! Başardın!]
erkek arkadaşımdan ayrılmak istiyorum [Google, n'olur bizi ayır! O var ya tam bir öküz!!!]
erkekler etli sarışın hatun ister mi [Google'ın yerinde olmak istemezdim..]
ferhat göçer in saçının telinin şarkısı [Vaahh vahhh adamın emeklerine yazık şarkısı ne halde bi bilse..]
it çamaşırı [Ağız yapıları ç'leri söylemeye elverişli olmayan insanlar var, evet. Ama internette de mi?!?!]
köstebeğin faydaları [ p-pp-ppeki..]
love tugce [Ahh canımm, ben de seni ]
me love my love gibi bişey arapça şarkı [Hayatımda hiçbir şarkıyı böyle aramadım, ama deneyeceğim kafayı taktım! Eğer işe yarıyorsa bu tür arama yapmadığım yıllarıma yanacağım!]
msn’de mesela slm yazıyor gülen surat çıkıyo ben de öyle istiyorum [Google'ı annesi filan mı zannetti anlamadım ki.. Nasıl da tarif ediyor ne istediğini. Bir de "çıkıyor" değil, "çıkıyo"! Neyse ki "istiorm" yazmamış, beterin beteri vardır buna şükür..]
psikopat mısın? evet [Eeee, Google'a ne kaldı?!]
sarayı devriminden sonra avrupadan nüfus [Sanayi Devrimi'ni yazamadığına ayrı yan, Avrupa'da yazamadığına ayrı..]
saçımı bugün nasıl yapsam? [Artık yaşam biçimimi değiştiriyorum. Google'a sabah kalktığımda "bugün kahvaltıda ne yesem?", bir yere giderken "ne giysem?", oje sürerken "hangi renk oje sürsem?", final dönemindeyken "önce hangi sınava çalışsam?", kalorifer yanmadığı zaman "üşüyor muyum?" diye soracağım..]
sütten ağzı yanan yazılar [Google'a acıdım şu anda..]
çorap eşya mı [Ve Google istifa eder..]

Google’ı, Serdar Ortaç’ın “Hayaaatt beni neden yoruyosuunn” şarkısını söylerken gören sadece ben miyim?!

Malum, okulun ilk haftası diye keyifli bir kaytarma söz konusu bende. Şile’den dün döndüm ve hemencik Gözde’mle buluştum tabi ki Amacımız, uzuuun zamandan beri yapamadığımız konuşmalarımızı yapmak ve tabi ki bol bol gülüp eğlenmek. Tabi hâl böyle olunca ortaya garip sonuçlar da çıkıyor..

Enfes kahvelerimizi aldıktan sonra geniş koltuklara oturduk ve sohbetimize başladık. Ben bıdı bıdı bir şeyler anlatıyordum ama fark ettim ki Gözde elindeki kahve kutusuyla cebelleşiyor.
T: Napıyorsun Gözde?
G: Ya bu şekersiz, şeker atmaya çalışıyorum ama kapağını açamıyorum.
Bendeniz o anda bir teori patlattım. Kahveyi Gözde’nin elinden alarak..
T: Bak Gözde, kahve kadınlara benzer. Ona narin davranacaksın. Haşır huşur açmaya çalışırsan olmaz, nazik bir şekilde açmaya çalışacaksın
–ve kahve “tık” diye açıldı.. Ve kapağı hemen açmamın verdiği gururla..
T: Ah ben erkek olacaktııımm, nasıl anlardım kadın ruhundan..
G: Kahve uykusuz bırakması bakımından da kadınlara benzer.
T: İkisi de sinir yatıştırır ama fazlası mideyi rahatsız eder. Hele her çeşit kahveyi tatmayı denersen mide fesadı geçirir Tahtalıköy’de alırsın soluğu –aslında soluk alabileceğinden şüpheliyim-
G: İkisi de uyarıcıdır.

–ve derin bir sessizlik.. cesaret edip yan koltuğumuzda oturan şahsiyete baktığımda şapşal sırıtmasını gördüğüm zaman kendi arkadaşlarından çok bizi dinlediğini fark ettim acı bir şekilde.. Tabi bize de geldi bir gülme.. Düşünsek daha çoook ortak özelliklerini bulurduk ama sonuncusundan sonra düşünmek istemedik! Sonra sağolsun Gözde kalemini çıkarıp bu tarihi konuşmayı bir kağıda yazdı.. Kalemin de maşallahı vardı hani.. Boyu benim boyumdan uzundu neredeyse

Dilerdim ki Gözde, yazma işlemini tamamladıktan sonra kalemini çantasına geri koysun. Ama maalesef o kalemi elinde sallaya sallaya hararetli bir şekilde bir şeyler anlatmaya devam etti. Cümlesindeki her vurguda kalemi iyice sallıyor, benim o kalemin Gözde’nin elinden fırlayıp gözüme saplanma ihtimalini hesaplamaya olan eğilimim gitgide artıyordu. Benim bildiğim ve tanıdığım Gözde, sakarlık alanındaki kariyerini var gücüyle devam ettirirdi. Nitekim öyle de oldu. Canım arkadaşım beni hiç hayal kırıklığına uğratmaz ki.. Neyse ki kalem gözümün yerine cama fırladı ve oradaki hemen herkesin kötü bakışlarına maruz kaldık. Ama tedarikliydik biz daha ne rezaletler atlatmıştık ki onları burada anlatmaya hiç gerek yok. Ama anlatmayı gerekli gördüğüm bir olay var..

Biz sohbete devam ederken biten kahvelerimizi almak ve masamızı silmek için bir çocuk geldi. Elindeki birikmiş tepsileri hemen geri almak üzere yan masamızda tek başına oturan bir bayanın karşısındaki sandalyeye koydu ve bizim masamızı silmeye başladı. Sonra hepimiz o sesle irkildik:
“Pardon, bunları buraya koymak için benden izin aldınız mıııığğğhhghh?”
Biz hepimiz şeklindeyiz tabi.. Çocuk ne diyeceğini şaşırdı ve sadece
“Hemen alacağım şurayı silerken oraya koydum sadece” diyebildi.. Kız utanmadan:
“Ama pat diye oraya koymanız hiç hoş diil yaneeee” dedi. Bizim “artık yeter, buranın havası kaçtı” deyip çıktığımız an o andır.. Bu insanlar şaka değil, gerçek..

En çok google’dan aranıp da benim siteye yönlendirilen insanlar şunları aramışlar:

atalet, www.tuuce.com, ismail yk nın eski şarkıları, tereyağının faydaları, iş mülakatı, mey net [hala ne olduğunu çözemedim, belki mynet'in kırocası], hakkımda, the pursuit of happyness, tuuce, sudoku, fransız devrimi, ideal erkek …

Şimdi, gelelim asıl yazmak istediğim kelimelere:

mideye bastırınca ağrı [eee, sonra??? neden bu şahsın bunu aradığını çok merak ediyorum doğrusu]
bazen düşünüyorum [vah yavrum, o kadar düşünüyorsun ki google'dayken bile etkisi geçmiyor]
erkek foto [bunu arayan kızlar hakkında yorum yapmak istemiyorum. bunu arayan erkekler hakkında hiç yorum yapmak istemiyorum]
eve çok misafir gelsin dye dua [ ilan filan verse bu arkadaşımız misafir aranıyor diye...]
nolmuş [bilmem nolmuş? google nereden bilsin bolmuş? her şey de google'dan beklenmez ki canım aaa]
otobüs kornası [eh yuh artık ]
15 yaşındakiler nasıl uzar? [her yaşın ayrı bir uzama tekniği vardır, yoksa bilmeyen var mı?]
5i bir aradanın faydaları [ben kendimi neskafe uzmanı sanırdım. nasıl bilmem 5i bir aradanın ne olduğunu ]
alevi erkek arıyorum [inşallah bulursun kuzum]
alt tarafı elma yedik [kim kızdı sana elma yedin diye bu kadar?]
amy lee müslüman mı? [N'oldu? Müslümansa evlenecek misin?]
annemden bıktım [eminim o da senden bıkmıştır]
argoda şekil çizerim [bunu çözemedim, çözen var mı? ]
ayaklarımı uzatıp uyumak istiyorum [e yavrucum, böyle diyeceğine ayaklarını uzatıp yatsan? google'ın sana çekyat vermesini fian mı bekliyorsun?]
ayça süt içiyor oyunu [kimbilir daha ne oyunlar çıkacak başımıza]
baba film müziği havalı korna sesi [???? ]
bayanların saçlarıyla fazla oynamasının sebebi [bak bunu ben de bi düşüneyim ]
bazı şeylere çözüm bulamıyorum [dert etme, google var]
ben erkek [merhaba, ben de bayan]
ben öğretmenime aşık oldum böyle bir kitap var mı [google'ı adam yerine koyup bu şekilde soru soran zihniyeti ayakta alkışlıyorum]
bende kalmamışın [taze bittin be!]
benden kaçar mı [google'a hava atan bi tip]
benim anneannem ismail yaka olmuş [senin gibi bi torunu olduktan sonra o anneanneden ne olmaz]
bir erkeğin gözüne nasıl girebilirim [kalbine girmek desen anlayacağım be kızım ama bu erkek patronun herhalde ]
bugün düğün var saçımı nasıl yapsam [mazeret sunmak zorunda değilsin; saç modelleri diye arasan nasıl olur acaba?]
bugün sınavlardan ne vardı? [yemeklerden ne var gibi tövbeee]
canım seni ısırmak istiyor [pes...]
canım tuğçe seni seviyorum [ah canımmmm biz tuğçeler de seni seviyoruz]
çocuk doktoru ne yapar [çocuk doktorunu bilmem ama bu soru karşısında google nasıl çökmemiş ona şaşırmaktayım şu an...]
cv yazıcam [sen bu gidişle biraz zor cv yazarsın cicim]
delikanlı erkek fotoğrafları [kızımız delikanlı adam istiyor babababa]
dünya pörtlek gözler birincisi [ ]
erkek gibi kız olma sebebi [hormonlar canım hormonlarrr veya daha da önemlisi bazı erkekler]
erkekler fotoğraflarda nasıl poz versin? [niye ki şimdi???]
erkekler kızları neden seviyoruz [kahretsin, vahşi cazibemiz işte. ya da sizin saflığınız ]
etine dolgun hatun [ne diyim evladım...]
evanescence şekilleri [o ne be?!?]
evde lüle saç yapmak [ başka yerde değil; illa evde olacak ]
eşinin sana sadık olduğunu anlamak [imkânsız]
fotoğraf tag lemek ne demek [bir Facebook mağduru...]
ha ha ha tuğçe [???]
güzel kızlarla hemen konuşmamak istiyorum her konuda [google'la dertleşmek de güzel olsa gerek...]
hayvanlarla nasıl ilişkiye girilir? [böyle bir şey arayan insana insan demek bize hakaret olur. pes doğrusu...]
iğne doktoru [üniversitelerde böyle bir bölüm açmalılar]
kalabalık misafir [misafir olsa bir dert, olmasa bir dert]
kamu maliyesi dersini almaya gerek var mı [yani ne diyim...]
karı koca filmleri [buna da ne diyim]
karpuz ve dondurma yiyen adam [karpuz ve dondurma yiyen adam'ı google'da arayan adam]
kendimin nasıl biri olduğumu anlatan testler [bana arkadaşlarını söyle, sana kim olduğunu söyleyeyim]
kaç kilo olduğunu tart [yakında internetten kilo da ölçülür bu gidişle]
kendim şekilli yazı yazıcam [ee ne yapabilir bu konuda google?]
kız manyak bana çay doldur [ahh google, çekilecek çile değil seninkisi]
konuşurken ııııı diye ses çıkarmak [bak bunu harbiden beğendim! ]
köstebekler neden hoşlanmaz [kendini köstebeklere adamış bir arkadaş]
mideme bastırınca ağrıyor [doktora gitsen?]
ruh halimi kim bozdu [o kadar google'cı olmuşuz ki; bunu bile google'dan arıyoruz ]
saçlarım terliyor [yani yanii... yaniiii diyemiyorum bir şey gerçekten..]
sevgilisinden ayrılan napsın [ne yapacağını google'dan araştırsın]
teyzelerin gıcıklıkları [bak bunu da sevdim! ]

İşte böyle arkadaşlar.. Bu ilginç sonuçları aldıktan sonra 6 ayda bir filan hangi kelimeler aranmış kontrol etmeye ve buraya aktarmaya karar verdim. Şu Google’da çalışanlar amma eğleniyorlardır he, diye düşünmeden de edemedim

1 haftalık bahar tatilim bugün itibariyle bitmiş bulunuyor. Tatiller bana yarıyor mu yoksa beni daha mı fena yapıyor anlayamıyorum. Tatil yapmazsam delirecek gibi oluyorum o yoğunluk içinde. Belki de o kadar yoğun olmamam gerekiyor; bunu bu hâle ben getiriyorum. Tatil yaptığım zaman da iyice abartıyorum ve tatilde yapmayı planladığım hiçbir şeyi yapamıyorum. Neden? Bilmiyorum.

Tatilin tadı damağımda kaldı. Hâlâ tadını almak için damağımı zorlasam da artık çok geç.. Haziran’a az kaldı diye kendimi avutuyorum. Finallerden sonra rahatım. Staj konusunu katmazsak tabi..

Bu ıvır zıvır hakkında odamda oturmuş kendi kendime söylenirken, hatta söylenme evresini aşıp kendi kendime bağırınırken ve kafamı duvarlara vurma kıvamına gelirken birdenbire eski çağlarda yaşamayı diledim. Ama anlık bir şeydi. Neden mi anlık? Çünkü düşündüm..

Eski, çooook eski çağlarda ne yapıyorlardı? Soruyu kendim cevaplayacağım izlenimi vermiş bir cümle bu; ama ben ciddi anlamda soruyorum:

- Mesela en basiti, dişlerini nasıl fırçalıyorlardı diye aklıma bir soru geldi. Diş macunu yok, bir şey bulsalar bile dişlerini yeterince temizleyemezler.
- Saçlarını nasıl kesiyorlardı? Ne bulurlarsa ellerine alıp saçlarına abuk subuk şekiller vermek zorunda kalıyorlardır muhtemelen. Ne fön var, ne jöle var, ne tarak ne fırça ohoooo..
- Neskafe yok, dondurma yok, çeşit çeşit lezzetli abur cuburu bulmamışlar. Hayat mıymış onlarınkisi bee?!?!
- Parfüm veya parfüm ürünleri kullanmadan nasıl durulabilir diye düşünüyorum. Sizi bilmem ama ben parfümden çok etkileniyorum. Daha önce “Parfüm ==> İnsanı Rezil de Eder; Vezir de..” adlı yazımda belirttiğim üzere..
- Müziksiz nasıl durabiliyorlardı? Biliyorum, bir şeyin varlığına alışmazsan onun yokluğunu hissedemezsin. Kimbilir şu anda bizim bilmediğimiz, bizden çok sonra üretilmiş olacak neler var. O zamanki insanlar da bizim için “bu”nsuz nasıl yaşıyorlardı diyecekler.. Film diye bir şeyin olmaması da ne büyük eksiklik! Sadece son 1 haftada “tatilimi Hollywood’da geçirdim” diyecek kadar çok film seyrettiğimden olsa gerek onsuz bir hayat nasıl olur düşünmek bile istemiyorum. Gerçi o insanların kendileri filmdiler. Bugün bizim önümüze her şey hazır geliyor. Birileri tarafından üretiliyor, hazırlanıyor, bize sadece satın almak düşüyor. Ama onlar bütün kişisel ihtiyaçlarını kendileri karşılamak zorundalardı. Düşündüm de, böyle bir belgesel seyretmeyi çok isterdim.. Müziğe gelince, onlar doğanın sesini dinliyorlardı. Bu çok daha huzur verici olabiliyor bazen. Bugün sokakta yürürken kulaklığımı takmazsam dinleyeceğim şeyleri sayayım hemen:
==>yolda kavga eden kadınların sesi
==>arabaların insanı sağır ve hasta eden korna sesleri
==>şoförlerin gerekirse arabadan çıkıp birbirlerine saydıkları küfürler vs vs.
Ama o zamanlarda doğanın sesini dinlemek mümkündü. Hemen şu noktada aklıma 2 gün önce annemle seyrettiğimiz “August Rush” filmi geldi. Müziğin bu kadar içimizde olduğunu, aslında her an her saniye müzikle birlikte olduğumuzu ve müziğin hayatımıza kattığı anlamı o kadar güzel anlatıyor ki.. Bana kazandırdığı “Something Inside” isimli muhteşem şarkı da cabası. Filmlerde gerçeklik payı arayanlar için söylemeliyim ki, filmin masalsı yönü ağır basıyor. Ayaklarınız yere basarken seyretmemeniz, çok gerçekçi olmamanız gerek. Hıncal Uluç televizyonda August Rush hakkında konuştuktan sonra annem bana öyle bir “Tuğççeeeee bu filmi kesinlikle seyretmeliyiz” bakışı fırlattı ki.. Konuşmadan sonra ağzımdan akan suları silip anneme katıldığımı söylemem baya bi zamanımı aldı. İyi ki de Hıncal Uluç’u dinleyip seyretmişiz bu filmi. Zaten 4-5 ay önce köşe yazılarından bir tanesinde “Heroes of China” gösterisini öyle bir tanıtmıştı ki o gösteriye gitmeden de rahat edemedik. O ne derse biz onu yapıyoruz anlayacağınız

Yarın evimizde badana başlıyor. Ben de Şile’ye, okulumun ve yurdumun sıcak kollarına koşuyorum. Badana madana bizi bozar..
DİPNOT: [Cem, sonunda 10 Things I Hate About You'yu seyrederek senin de benden nefret etmenin 10. sebebini listeden çıkarmış oldum ]

Blog hayatımın (!) en daldan dala atlayan, en aşure kıvamında yazısını yazmış bulunuyorum. Aç karna okumayın. Yoksa geç mi kaldım?

]]> http://tuuce.com/eglence/2008/04/daldan-dala/feed/ 9 http://tuuce.com/eglence/2008/04/319/ http://tuuce.com/eglence/2008/04/319/#comments Tue, 22 Apr 2008 20:08:47 +0000 tuuce http://tuuce.com/hayat/2008/04/319/ Bilmiyorum ne kadar zaman oldu yazmayalı. Bilmek de istemiyorum. Bu kadar sevdiğim bir işten ne kadar uzun süre koptuğumu hesaplamak istemiyorum. Bir çok şeyle uğraştım, belki gerekli belki gereksiz. Ama bütün angaryalardan sonra anladım ki insanın hobilerine kesinlikle zaman ayırması gerekiyor. Yazı yazmak için şu klavyenin başına oturduğumda bir mutluluk ve huzur kapladı içimi sevdiğim bir şey yaptığım için. Belki de yaklaşık 1 ay önce seyrettiğim ve ÇOK sevdiğim bir filmi anlatacağım içindir. “çok” kelimesini hem büyük yazıp hem de koyu yaptığıma göre uzun bir yazı olacak, şimdiden sabır diliyorum.
Filmimizin adı “The Pursuit of Happyness“. Türkçe’ye “Umudunu Kaybetme” diye çevrilmiş; ama kesinlikle yanlış bir çeviri. Sebebi kelime çevirisinden çok filmin içeriği ve mesajıyla ilgili. Chris Gardner karakterini canlandıran Will Smith başrolde. Aslında ben Will Smith’i hiç ama hiç sevmezdim. Gerçi ne şarkılarını dinlemiştim; ne de filmlerinden birine gitmiştim. Yine de önyargı dedikleri bu olsa gerek çok itici geliyordu bana ve onun oyunculuk kabiliyeti olacağına pek inanmıyordum. Fakat bu sene fikrim tamamen değişti. “I Am Legend” ile ilgimi çekti ve beğenimi topladı; “The Pursuit of Happyness” ile beni kendisine hayran bıraktı.

Filmde, hayatta kalmak ve ailesine bakabilmek için var gücüyle çalışan -yoksa yok gücüyle bile çalışan mı demeliyim- azimli, olağanüstü çalışkan, zeki ve kararlı bir adam olan Chris’in hikâyesi anlatılıyor. Bir zamanlar onu zengin eden makine satma işi artık makineleri kimse almadığından onu beş parasız bırakıyor ve karısını, parasını, evini bu yüzden kaybediyor. Her şeyini kaybediyor ama bir oğlunu ve umudunu kaybetmiyor. Oğlu dediğim sevimli bıcırık da Will Smith’in gerçek oğlu Jaden Smith. Aslında gerçek karı-kocanın veya gerçek baba-oğulun filmde oynaması gerçekten riskli. Fakat Jaden Smith rolünün hakkını öyle bir vermiş ki insanın ağzı açık kalıyor Hele bazı sahnelerde babası onu azarladığı zaman ağlamaklı olması veya ona öğütler verdiği zaman pür dikkat dinlemesi belki de öz oğlu olduğundan daha bile gerçekçi. Sonuçta gerçek babasının tepkilerine ondan daha iyi ve gerçekçi cevap verecek başka bir çocuk bulunamazdı.

Gerçek bir hayat hikâyesinden uyarlanmış bir film olması filmin inandırıcılığını arttırıyor diyebilirim. Ama bunu derken bir yandan da filmi izlerken bazı olaylara inanmakta ne kadar zorlandığımı saklayamayacağımı söylemek isterim. Yani bu adamın başına gelenler ne pişmiş, ne çiğ, ne haşlanmış ne de kızarmış tavuğun başına gelir. Bütün bu talihsiz olaylar bazı şeyleri sorgulamamı sağladı. Mesela adamın karısı onu neden terk etti? Adam para kazanırken, işleri yolundayken her şey iyi güzel de zor zamanlarda insan sevdiğini bırakıp gider mi? Çoğu filmde görüyorum bunu ve beni çok rahatsız ediyor. Hayatını birleştirdiğin ve birlikte bir çocuk dünyaya getirdiğin birini bu kadar zor zamanda nasıl bırakabilirsin aklım almıyor. O zor zamanları birlikte aşmaya çalışmamak neden? Buradaki kadına “Cinderella Men“deki Russell Crowe’un canlandırdığı karakterin karısını örnek göstermek isterdim.Çünkü o filmde beni çok etkileyen olaylardan biri de beş kuruşsuz zamanlarında karı-koca arasındaki dayanışma ve duygusal bağlardı.

Bunun yanında, Chris’i hiç yalnız bırakmayan, onu sorgulamadan ve yargılamadan takip eden oğlu Christopher filmde sadakatin ve umudun simgesi adeta. Bu yönüyle bana De Sica’nın “Bisiklet Hırsızları” filmindeki “Bruno” karakterini hatırlattı. Kendileri dönem sonu proje filmim olduğundan tarafımdan en ince ayrıntısına kadar izlenilmiştir ve tavsiye edilmektedir. Bunun yanı sıra, Chris’in inanılmaz zor durumda olduğu zamanlarda kendisinden çok oğlunun bu durumu nasıl atlatacağını düşünüp bir oyun havasında olayları atlatmaya çalışması da “Life is Beautiful” (Hayat Güzeldir) filmini anımsattı bana. “The Pursuit of Happyness” filmiyle bağdaştırdığım bu 3 filmin o kadar çok ortak yanı var ki, seyredince siz de anlayacaksınız.

Bu filmde dikkatimi çeken diğer bir şey ise bazen saniyelik karelerin birden çok şey anlatması. Tek bir saniyeye o kadar çok duygu ve anlam sığdırılmış ki kitapla sinemanın farkı burada açığa çıkıyor. O tek bir saniyelik iletiyi kitapta onlarca sayfa yazmak mümkün. Uzun zamandan beri ağladığım ilk film diyebilirim. Bir çok sahnesinde gözlerim dolarak, gerçekten kendimi filmin içinde onları yaşıyor hâlde bularak seyrettim bu filmi.. Belki siz benim kadar etkilenmeyeceksiniz, belki de Tuğçe’nin anlattığı kadar yokmuş diyeceksiniz -sanmıyorum ya - ama benim inandığım bir şey var; o da insanın doğru zamanda doğru filmi seyretmesi. Bu ne demek? Belli bir duyguyu veya olayı yaşadığın bir süreçte onunla ilgili bir film seyredersen daha çok duygulanıyorsun. Aynı şey şarkılar için de geçerli. Sevginiz karşılıksızsa karşılıksız aşkların anlatıldığı şarkıları; aldatılmışsanız aldatma ve ihanet üzerine yazılmış şarkıları; birini kaybettiyseniz yas tutan şarkıları daha yürekten dinler ve onlardan daha çok etkilenirsiniz. İşte ben de tam geleceğimle ilgili karar verme aşamasındayken, okulum ve meslek hayatımla ilgili bir sürü şey araştırırken böyle bir film seyrettim ve gerçekten beni çok etkiledi. İş görüşmeleri, sınavlar, stajyerlik vs vs.. Sözün özü, kesinlikle seyretmeniz gereken bir film. Hatta arşivinizde tutup belli aralıklarla seyredebileceğiniz türden. Şahsen, fırsat buldukça belli sahnelerini tekrar tekrar seyrediyorum ve bana gerçekten güç ve çalışma isteği veriyor. Şu anki hâlimden memnun olmamı sağlıyor ve beni mutlu ediyor. Hatta yine canım çekti ben bir kere daha seyredeyim şunu

Akın, öyle bir terazi yap ki nerede tartılırsam tartılayım hep istediğim kiloda göstersin beni. Hatta yerçekimini yok et, o zaman tartılmak gibi bi sorun da kalmaz. Ama o zaman da hem şişman hem de uçan bir kişilik olucam Pff, neyse benden bu kadar sen bi çözüm düşün o kadarını da ben düşünsem ben yaparım hıh!

Pınar, öyle bir telefon dizayn et ki, kapalı ortama girince kendiliğinden sesini kısabilsin, toplantı odasına veya sinemaya girince kendiliğinden sessiz olarak ayarlanabilsin. Ayrıca hangi yerde kimin olduğunu da anlayabilsin. Mesela bir kafeye gittik ve birisinin orada olup olmadığını merak ediyoruz. Eğer ordaysa telefonumuz hemen bizi uyarsın ötsün titresin bişeyler yapsın işte! Artık telefon kartından mı anlaşılmasını sağlarsın, uyduyla temasa mı geçersin orası sana kalmış cicim!

Gözde, uyku problemimize kökten biz çözüm bul lütfen. Uyumak istediğimiz zaman hemen uyuyabilelim, uyanmak istediğimiz zaman hemen uyanabilelim. Öyle bir ilaç yap ki, uyku düzenimizi kendimiz belirleyebilelim

Ayça ve Aysun, öyle matematiksel teoriler üzerinde durun ki; bu teorilerle filmlere katkıda bulunun istedim birden. “A Beautiful Mind“, “Good Will Hunting“, “Numb3rs“, “Cube” filmlerinde olduğu gibi.. Hatta yeni teoriler bulun “Ayça teorisi” veya “Aysun teorisi” densin!

Cem, öyle bir program kodla ki, komutları ağzımızla söylediğimiz zaman yerine getirsin. “Evet yavrucum, şimdi Facebook’a gir bakiym” dediğimizde Facebook’a girsin, “Google Talk’tan çık bakiym hımmm” dediğimizde hemen çıksın falan.. Tabi herkesin hitap şekilleri farklı olduğu için o kelimelere duyarlı bir sistem de kurman gerekiyor. Mesela ben daha çok “yavrucum“, “ivit“, “keeesss“, “cicim” vs gibi kelimelerle hitap ederken bir başkası “bitanem“, “gözüm“, “ciğerim“, “eyvallah koçum“, “aslanım benim” gibi tabirleri yeğleyebilir. Herkesin tercihine saygılı olmak lazım..

Cihan, seni sadece Türkiye’de görmek istiyoruz

Sera, öyle müzikler yap ki bir ömür boyunca dinle dinle sıkılmayalım. Ne kadar dinlersek dinleyelim eskimesin, aynı heyecanı yaşatsın, aynı tadı versin. Her yaşa, her çağa uysun; tadı damakta kalsın, tadından yenmesin -biraz daha tadından bahsedersem buzdolabına saldıracağım için burada kesiyorum-, baymasın, hep diri, hep canlı kalsın

Buket, yiyip yiyip kilo almamamızı sağlayacak bir liste oluştur bize. Böyle, yiyelim yiyelim hem gıda ihtiyacımız karşılansın, hem mutlu olalım, hem de kilo almayalım. Mümkünse hap icat etmeden gerçekleştir bunu

Siz bunlara dalmış bütün kuvvetinizle uğraşırken, ben, Burcu ve Fatma sizin paralarınızı bir güzel değerlendiririz (!), merak etmeyin
[Sözünü etmediğim arkadaşlar alınmasınlar; ya onlardan isteyecek bir şey aklıma gelmemiştir -ki her şeyi istedim zaten daha ne istiym - ya da tam olarak neyle uğraştıklarını bilmiyorumdur Ekleyeceğiniz veya "ben de bunu yaparım" diyeceğiniz bir şey varsa buyrun ]

Öyleyse günün dersi: Çok sevdiğin, hayran kaldığın şarkıların kliplerini merak etme. Bırak, gözünde canlandırdığın ve ona yakıştırdığın gibi kalsın. Muhtemelen senin hayal ettiğinden daha kötü olacak; onun için bızıklama!

Şimdi, klibi buraya koyuyorum ama şarkıyı gözleriniz kapalı da dinleyebilirsiniz bir şey kaybetmezsiniz gibi sanki Fikirlerinizi bekliyorum..

Öğrenci milleti sınava çalışmamak için elinden geleni yapıyor ve aslında çok da orjinal şeyler keşfediyor. Aysun buldu bunu da, buyrun seyredin. Hatta ben de seyredeyim bir kere daha. Hep beraber seyredelim [Laf ebeliği diye işte buna derim ben!]

Çarşamba günkü Ekonometri sınavına çalışmaya taa Cuma’dan başladım. Deli miyim ben? Belki evet, belki hayır. Sözde her gün çalışacaktım.. Dün bütün gün sokaktaydım zaten, ancak akşam bakabildim. Bugün de neredeyse öğlen kalktım ve Pazar kahvaltısıydı oydu buydu derken -”o” ve “bu” ne diye sormayın ben de bilmiyorum- bu saat oldu ve ben yeni yeni çalışmaya başlıyorum. Bir öğrenci çalışmamak için anca bu kadar kaçamak bulur! O kaçamaklardan bir tanesi de kendi siteme uğramaktı. Gireyim bakayım ne var ne yok dedim. Sonra Emre‘nin sayfasından bana bir link geldiğini gördüm. Orada da efeturk.net‘e bir link veriyordu bana benzeyen bir kız olduğunu söyleyerek Bu sitedeki yorumlar da ayrı bir alemdi! Tabi ki ben Ekonometri’yi falan unuttum; zaten meyilliyim.. Hemen siteye girdim ve önce benzetemedim aslında. Sonra da aslında o fotoğrafımda pek olmasa bile normal halimizin benzediğini fark ettim. Daha daha sonra da benziyor mu benzemiyor mu çelişkide kaldım

N’olur siz söyleyin. Benziyor muyum benzemiyor muyum? (Evet, bütün sorunlar bitti, bu kaldı! Artık ne sınavların  önemi var, ne de yapmam gereken işlerin. Tek derdim, tek cevabını aradığım soru bu!)

Şimdi de Nil Karaibrahimgil’in Pelin adlı şarkısını dinleyesim geldi, Allah’ım sen aklımı koru! (“hangi aklını?!?” diye soranınız olursa yolarım! )

Ayrıca Ramazan, helal olsun nasıl da bulmuşsun valla!

“Melih bak, kendini vermiyorsun. Biraz ciddiye al artık. Ama sen bilirsin tabi. Eğer bu soruyu yapamazsan ders saatini 10 dakika uzatacağım ve başka bir soru daha vereceğim. Eğer onu da yapamazsan 10 dakika daha uzar.”

Bu cümleyi duyduktan sonra Melih’in gözlerinde meydana gelen açılmayı ölçmek isterdim; ama ne pergel yeterdi buna ne de iletki, gönye ve bilumum aletler.. Hemen sorularla boğuşmaya başladı ve hepsini doğru çözdü! Bekliyordum da, bu kadarını beklemiyordum. Bu hafta olayı abarttım. 20 soruluk bir test verdim ve 20 dakikada çözmesini istedim. Ve dedim ki:

“Yanlış yaptığın her soru için ders süresi 5 dakika uzar, doğru yaptığın her soru için de 2 dakika kısalır.”
Bunu duyan Melih önce sevindi, sonra idrakın getirdiği endişeyle bana baktı, sonra da soruları çözmeye başladı. Baktı ki zorlanıyor, dönüp ne dese beğenirsiniz:
“Boş bıraksam bişey olmuyo di mi?”
Ayy pazarlığın bu kadarı yani! Pes! Bi de bu haftasonu sınıf öğretmenlerinin verdiği ödevi yaparken yazdığı cevap şuydu:
“Çözmeye çalıştığınız soru şu an hata vermektedir. Lütfen daha sonra tekrar deneyin.”

Bu cevabı görünce kızdım tabi ama soruyu görünce birlikte güldük. Soru aynen şöyleydi:

“Hangi sayının 3 katının 1/4′ünün 15 fazlası kaçtır?”
Yok artık!

Odama her “şimdi oturup ders çalışacağım” diye hevesle gelişimde nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde kendimi Facebook‘ta buluyorum. Bu durumdan çok sıkılmaya başladım. Facebook sayfasını kapatıyorum, bu sefer maille uyarı geliyor. Çok da seviyorum keratayı.. Dün Kamu Maliyesi dersinde bütün ders boyunca güldüm zaten. Anlatayım.. Kamu Maliyesi hocamız ders anlatırken gayet ciddi, resmi ve disiplinli. Ama bir yandan da onun içindeki sıcak tarafın sinyallerini almaya başlayınca Canset’e bi soru sordum: “Canset ya, sen hocanın yanında çalışıyosun. Nasıl biri hep böyle ciddi mi?” Ve Canset’in verdiği cevap: “Yok ya, çok iyi kalpli, çok sıcakkanlı bi adam. Şakalaşıyoruz, gülüyoruz filan. Hatta Facebook’umda arkadaşlarımın arasında. Arada bi kuzu fırlatıyorum filan” Hocanın tam da derse başlayacağı anda böyle bir cevap duyunca dilediğimce gülmenin tadını çıkaramadığım için gırtlağıma bir şey takılmışçasına kasıldım bütün ders Yahu, hocaya kuzu fırlatmak ne ola ki? Dersten sonra güldüm de kendime gelebildim.

Ayrıca bu Facebook, beni gerçekten çok şaşırtıyor. Taaaa ilkokuldaki -2. 3. sınıflardan bahsediyorum- arkadaşlarımı ya buluyorum, ya da onlar beni buluyor. Hele bir tanesine gerçekten çok şaşırdım. Barbaros diye bir arkadaşım. Çok zayıf, kuru bişeydi. Şimdi bir baktım, maşallah basketbolculara benzemiş ve çok değişmiş! İlkokul 3. sınıftayken o, ben ve annelerimiz !!! sinemaya giderdik ve annelerimizin kucağında oturarak film seyrederdik Ayrıca birbirimizi sırtımızda taşırdık kim daha fazla taşırsa o kazanırdı filan Psikopat psikopat oyunlar oynardık yani. Seneler sonra, üniversite öğrencisi olmuşken bu tip anıları anıp gülmekten yerlere yatmak hoş oluyor..
Şimdi müsaadenizle.. Biraz süt içip sınav kâğıtlarını okuyamadan masada uyuyakalmayı ve sabah her yerim tutulmuş bir şekilde uyanmayı plânlıyorum..