HHAaappPppŞŞUuuueueuguhuhguehu!!!
Her şey iki gün önce başladı. Önce hafiften bir yorgunluk hissi, sonra boğazımda beliren bir yanma ve kaşıntı. Adeta boğazımın içinden biri beni gıdıklıyor.. Ama kim böyle manyakça bir şey yapar ki 
Neyse, devam edeyim. Sonra ise hafiften öksürük ve ağır bir yorgunluk hissi. Bugün ise yatakla bütünleşmiş bir haldeyim; aramızda duygusal bir bağ oluştu. Öyle ki bu yazıyı bile yataktayken yazıyorum.
Kolay kolay hasta olmam, ama oldum mu da maalesef ağır olurum. En kötüsü de öksürükten uyuyamadığım geceler, sokaktayken uygunsuz yerlerde birdenbire boğazımın kaşınması ve öksürükten konuşamamam (ta ki su içinceye kadar), travesti gibi çıkan sesim. Hele bu ses ve geçmek bilmeyen öksürük beni öldürüyor. Lisedeki Kimya hocamız sesimi duyunca (suratımı fazla görememişti) “kimsin sen? çabuk kendi sınıfına git” demiş, Matematik hocamız ise benim öksürüğümden ders işleyemez duruma geldiği için dışarı çıkıp su içmeme, hava almama izin vermişti 
Çıkarken bazı arkadaşların sesimi taklit etmesi üzerine kendimi tutamayıp gülmem ise daha feci bir sesin çıkmasına sebep olmuştur. O günden sonra adeta beni o gülmemle çağıranlar bile olmuştur. Dua ediyorum ki okul zamanında olmadım hasta. Yoksa bu kadar alayı kaldıramam bu yaştan sonra
Sayemde bütün sınıf eğleniyordu da hadi neyse 
En çok koyan da ne biliyor musunuz? Biraz düşünseniz bulursunuz da hadi ben söyleyeyim yine. DONDURMA YİYEMEMEKK!!!
Geçmiş olsun Tuğçegil, çabuk çabuk iyileşirsin umarım.
(Acıyorum, o ayrı konu…)