(tuuce.com)

Uzuuun zamandan beri hakkında yazmayı düşündüğüm ama dur biraz daha yazmayayım belki cevabını bulurum dediğim bir konu/soru. Ama bütün çabalarıma rağmen mantıklı bir cevap bulamadım. Bir de sizlerden yardım alayım akıl akıldan üstündür

Evet bu konuda dertliyim; çünkü bir kere de ben haklı çıkmak istiyorum yahu! Bu benim en doğal hakkım..

İnceleme 1: Güzel bir Pazar sabahı.. Mevsimlerden sonbahar ve sen perdeyi açınca dışarıda sana göz kırpan güneşi görünce ona minnet duyuyorsun; çünkü bugün arkadaşlarınla buluşacaksındır ve ona gerçekten ihtiyacın vardır. İşte, ona ihtiyacın olduğu zaman da karşında sana göz kırpıyordur. Güne güzel başlarsın, pencereden havanın esip esmediğine bakarsın; serindir ama ılıktır.. Hazırlanırsın ve evden çıkma faslına geçersin. İşte buraya kadar herşey çok güzeldir. Taaa kiii annenle montunu giyeceksin giymeyeceğim dalaşına girene kadar..

“Anne görmüyor musun dışarısı çok güzel mont filan almaya gerek yok”

“Kızım böyle göründüğüne bakma serin üşütürsün valla. Hava durumunda bugünün yağmurlu olduğunu söylediler. Hem sabah olduğu için böyle akşam gelirken donarsın”

Bütün yaptığın hazırlıklar (giydiğin kıyafet, taktığın küpe & kolyeler, sürdüğün parfüm, özenip bezenerek yaptığın saçların ve daha niceleri) bu tartışma uğruna mevta olur. Üstüne üstlük montu alır gidersin gideceğin yere Ve bütün gün akşam eve gidip “anne gördün mü bak BEN DEMİŞTİM yağmur yağmayacak diye. Boşu boşuna elimde yük oldu” demenin hayalini kurarsın. Ama o da nedir kine şimci? Yağmur selpelemeye başlamıştır. Veee bütün hayallerin suya düşer Heeee bu arada sana dost gibi görünen güneşe de hesap sormaya unutmazsın

İnceleme 2: Yine bir yere gideceksindir. Annen der ki “Kızım bugün erken gel. Çok işim var biraz bana yardım et.” Sen de “tamam” dersin. Ama içinden ‘nasıl olsa ordan burası 10 dakikalık yol. Geç kalksam da olur’ dersin. Sen misin içinden geçiren? Hayır, sen içinden geçiremezsin. Ağız tadıyla içinden bile bir şey geçiremezsin. Çünkü annen onu okur vee “sakın trafiğe güvenme. Akşam trafiği felaket oluyor” der. Sen kalmış bir vaziyette bakarsın .

Neyse, günün güzel geçmiştir ve sen biraz geç kalmışındır (erkenin geçi). Veee evet! Trafik vardır. Ama sebebi yok. O trafik sırf annen söyledi diye vardır! Çünkü normalde o saatte eve geldiğin çok olmuştur ve hiç birinde bu kadar trafik yoktur! Ve yine hüzünlü son

İnceleme 3: Normalde acıkmayan, evde yemek yiyip çıktığın zaman dışarıda yemek aramayan bir insansındır (sakın sen misin acıkmayan diye laf atmayın yolarım ) . Annen der ki: “Yavrum yanına bir şeyler al acıkırsın filan.” Senin cevabın hazırdır çünkü kendini tanıyorsundur, yolda acıkmazsın işte! “Yok anne sağol ben acıkmam zate kısacık yol” dersin. Ama aynen bir şarkıdaki gibi: “sonu hep sızı hüsran” Karnın guruldamaya başlar yolda ve bu sefer annende bulursun suçu. ‘Ben istememiş olabilirim ama annem çantama bir kaç bisküvi sıkıştırabilirdi’

Görüldüğü üzere anneler hep haklıdır. Nedendir bilinmez. Ben niye haklı değilim? HIH! Haklı olmak için anne olmayı mı beklemem gerekiyor?

(NOT: İncelemelerin tamamı laboratuvar ortamında, en titiz yöntemlerle, dezenfekte edilmiş araç-gereçlerle yapılmıştır. Sonuçların doğruluğu yüzde yüzdür.)