İlkokuldaki Günlüğüm :)
Malum, önümüzdeki 2 hafta final haftası.. Muhasebe notlarımı kaybettim ve bulayım diye dolaplarıma bakmaya başladım. Sonra elime bir defter geçti. Küçücük, kabının bazı yerleri yırtılmış ama içinde inci gibi yazılar olan bir defter. Bir açtım ki ne göreyim. İlkokul 1. sınıftayken öğretmenimiz 15 tatilimizi nasıl geçirdiğimizle ilgili günlük tutmamızı istemişti. Bu da o defterdi. Bakalım o yaşta 15 tatilde neler yapıyormuşum dedim ve baktım. Buyrun sizler de bakın:
22 Ocak 1994==> Sabah saat 7.30′da uyandım. Annemi de uyandırdım. Annem “Bugün tatil, biraz daha uyu” dedi. Ama ben uyuyamadım, kalktım, annemi de kaldırdım. Ellerimi yüzümü yıkadım. Annemle birlikte kahvaltı ettik. Gün boyunca evdeydim, biraz dergimden çalıştım. Biraz da televizyon seyrettim, bitaz da resim yaptım ve boyadım.
23 Ocak 1994==> Bugün kahvaltıdan sonra çizgi film seyrettim, havuç suyumu içtim. Daha sonra tombul dergimden toplama çıkarma yaptım. Annem öğleden snra beni tiyatroya götürdü, çok güldük. Akşam anneanneme yemeğe gittik. Bu günüm çok güzel geçti.
24 Ocak 1994==> Bugün Pazartesi olduğu için annem işe gitti. Bana bütün gün anneannem baktı. Sabah televizyonda çok güzel bir film seyrettim. Daha sonra ünite dergimden ve tombul matematikten ders çalıştım. Biraz da boya kitabımı sulu boya ile boyadım. Akşam annem eve geldiğinde derslerime baktı.
26 Ocak 1994==> Bugün annem işe gitmedi. Saat 10:30′da anneannemle beraber çarşıya gittik. Anneannem bana değişik kurşun kalem aldı. Öğleden sonra annem beni yıkadı. Beraber oyun oynadıktan sonra biraz ders çalıştık. Annem işlerini yaparken ben de oyuncak piyanom ile müzik çaldım.
27 Ocak 1994==> Bugün anneannemle beraber kahvaltıdan sonra çarşıya gittik. Eve geldikten sonra Türkçe kitabımdan okudum, anneannem de beni dinledi. Biraz da televizyon seyrettim, oyuncaklarımla oynadım. Annem işten geldikten sonra bana toplama, çıkarma yaptırdı.
28 Ocak 1994==> Bugün okula gidiyormuş gibi erkenden kalktım. Çünkü annem bugün beni işe götürdü. Akşama kadar çok güzel vakit geçirdim. Daktilo yazdım, boya kitaplarımı götürmüştüm, onları boyadım, aterimle oynadım. Şimdi akşam oldu çok uykum geldi, uyumaya gidiyorum. Anneme iyi geceler dileyip öpeceğim.
29 Ocak 1994==> Bugün kalktığımızda annem beni sinemaya götüreceğini söyledi. Çok sevindim, kahvaltıdan sonra evden çıktık. Annem beni çok güzel bir yere götürdü. Gittiğimiz yerin adı AKmerkez’miş, yürüyen merdivenleri ve camlı asansörleri vardı. Bir de su fışkıran havuzu. Asansöre bindik, yürüyen merdivenlerle inip çıktık. Daha sonra Afacan Dennis adlı filmi seyrettik, çok güzeldi, çok beğendim. Bugünüm de böyle çok güzel geçti.
1 Şubat 1994==> Bugün dayım bana Bıdık Ali’nin kitaplarından aldı. Onların hepsini okudum. Anneannem de beni dinledi. Öğleden sonra anneannemle çarşıya gittik. Akşam annem geldikten sonra bana dergilerimden toplama çıkarma çalıştırdı. Ben yaptım, annem de doğru mu diye benim yaptıklarıma baktı.
3 Şubat 1994==> Bugün oyun oynadım. Oyuncak piyanom ile müzik çaldım. Doktorculuk oynadım, televizyon seyrettim. annem telefonda bana “dergilerindekileri yap” dedi, ama ben annem gelince yaptım.
6 Şubat 1994==> Bugün arkadaşım Işıl’la birlikte annelerimiz bizi çocuk tiyatrosuna götürdüler. Oradan da sinemaya gittik, dolaştık, yemek yedik, çok güzel eğlendik. Yarın okul açılacağı için çok sevinçliyim. Çantamı hazırladım. Defterlerimi, kitaplarımı, kalemlerimi çantama yerleştirdim. Erkenden yatmam lâzım, çünkü sabah erkenden kalkacağım. Öğretmenlerimi, arkadaşlarımı ve okulumu çok özledim.
Böyle masum, böyle katıksız, böyle şirin bir günlük olabilir mi ya.. O zamanlar anlam veremezdim neden öğretmenlerimizin bize günlük tutturduğuna ve tatilde bile bizi yazı yazmak zorunda bıraktıklarına. Ama şimdi anlıyorum..
) bakışını ve hayattan aldığı zevki net bir şekilde açıklıyor ve büyüyüp de 7 yaşımızdaki hâlimizden daha mutsuz olmamız da sanırım yanlış yöne doğru gittiğimizi gösteriyor. (Nostalji çarptı beni galiba 
ve o halini en cok gozunde canlandırabılen hatta canlandırmayı bırak bilen benimdir.tabi sen de benimkini 
