LADES!!!
Annem 2 gün önce, yani Cuma akşamı tavuk yiyordu ve bilin bakalım içinden ne çıktı? Lades kemiğiiii. E boşa gitmesin dedi tabi ve hemen yanında “kek” olarak gördüğü ben ile ladese girdi. İki saat nesine diye düşündük. En sonunda bir şey bulamadık ve çorabına dedik. Zaten ben kazansam da kaybetsem de annem istediklerimi alıyor o zaman benim ne çıkarım oluyor anlamıyorum. Neyse, önemli olan yenmek ve egonu tatmin etmek 
O akşam ikimiz de birbirimizi kandıramadık. Özellikle ben kandırmak için binbir türlü yol denedim. I-ıh olmadı 
Akla karayı seçtim, deveyi hendekten atlattım ve buna benzer bir sürü atasözü ve deyimleri birebir uyguladım. Bana mısın demedi. En sonunda Fear Factor programını seyrederken -ki bu program da apayrı bir tartışma konusu- annemin eline zorla kumandayı verip “lades” demem ikimizin de kahkahalardan yarılmasına yol açtı 
Ertesi gün alışverişe gidecektik annemle ve sabah kahvaltıyı beraber hazırlarken ikimiz de bir diğerimizin unutup unutmadığını, eğer unuttuysa ona hatırlatmadan nasıl onu kandırabileceğimizi hesaplıyorduk. Sabah sabah beyin fırtınası yani ah anne ne işler açtın başıma 
Sonra annem bana bir torba verdi ve ben “aklımda” dedim. Sonra o da gülüp “tüh” dedi. Alışveriş için evden çıktığımızda anneme burnumun aktığını söyledim o da mendil verdi. Ben de mendili alıp kullanmayacağımı vazgeçtiğimi söyleyip anneme geri verdim. Ve sonradan fark ettik ki ikimizin de aklından çıkmıştı. İkimiz de birbirimize lades dememiştik 
Ben soğuk olduğunu ve montumu giyeceğimi söyleyip çantamı çıkarabilmem için annemden montumu tutmasını istedim. Tutmasıyla bırakması bir oldu ve ben montu botlarımın altında ezilirken buldum. “Anne ne yapıyorsun neden montu bıraktın nasıl kirlendi yaa” diye şaşkın bir şekilde bağırınırken annemin öyle bir muzur muzur ve suçlu suçlu “aklımda” demesi var ki yolun ortasında gülmekten ölürsünüz Halbuki aklımda hiç öyle bir şey yoktu ve bana hatırlattığı iyi olmuştu. Sonradan çok pişman olacaktı nıhahaha Ortaköy’den Beşiktaş’a yürüdük ve benim aklım meşguldü tabii ki. En sonunda telefonumu çaktırmadan elime aldım ve şarkılara girip telefonum çalıyormuş gibi yaptım. Sonra açtım telefonu ve “efendim anneanne? hee tamam” deyip anneme dönüp “anne, anneannem seni istiyo” dedim. Annem de telefonu aldı tabii kiii!!! Ha-ha-ha! O anda insanın aklından geçen tek şey: “acaba nasıl lades demeliyim? Bu her zaman olan bir şey değil ve çok etkileyici bir şekilde demeliyim bunu!” “Lades” dediğimde annemin suratını görecektiniz Sonra güzel güzel alışverişimi yaptım tabi
Ama sonradan dank etti ve dedim ki: “Yahu ben bu kadar bir çift çorap için mi uğraştım?”
