(tuuce.com)

    Bugün kimlerin günü? Hepinizin “anneleeerrr” diye haykırdığını duyar gibiyim. Ama ben ne yazık ki karşı olmaya başladım şu anneler gününe. Eskiden “tamam, sadece bir gün hatırlanmamalı; ama bir günü onlara adamak fena değil” diyebiliyordum; lakin şimdi onu da diyemiyorum. Çünkü artık anneler günü yüzünden televizyon bile seyredemez hale geldim. İğrenç bir ticari amaç insanların gözlerini bürüdü ve her yer anneler günü reklamlarıyla dolu. Düşündünüz mü bu reklamların sahipleri gerçekten annelere değer verdiklerini mi söylüyor yoksa sadece mallarının satılmasını mı istiyor? Öyle ki şöyle saçma bir cümleyle bile karşı karşıya geldim: “Anneniz için TeknoSa” ?!?  Küfür gibi ya

    Anlamadığım bir şey var. Anneler gününün özelliği nedir? Vefalı evlatların o günü hatırlayıp annelerinin anneler gününü bir şekilde kutlamaları. ”Hatırlamak” kelimesi önemli olduğu için koyu yazdım; çünkü bizim hatırlamamıza bile izin vermiyorlar. Unutturmuyorlar ki! Neredeyse herkesi hediye almaya zorluyorlar. “Aaa, annecim kusura bakma unutmuşum” deme şansınız koskocaman bir SIFIR! Daha da abartıp annelerimize tek taş almamızı söyleyen reklamlar bile var

    Bir başka yönden bakmadan da edemiyorum. Ve bu beni incitiyor. “Anneler gününün seni incitecek ne yanı olabilir ki?” diyenlere, anneleri vefat eden çocuklar veya çocukları vefat eden anneleri örnek göstermek istiyorum. İki örnekten de etrafımda var. Şahsen televizyonda bu tür reklamları, çocuklarını kucaklayan anneleri ve annelerini öpen çocukları görünce, aklıma hemen 1 buçuk sene önce kaybettiğim en yakın arkadaşlarımdan birinin annesi ve daha ufacıkken annesini kaybeden ve en zorlu çağlarında ona destek olacak annesinin eksikliğiyle yaşayan biricik yeğenim geliyor. Onlar ne düşünüyorlardır veya ne hissediyorlardır bu reklamları gördükçe? İçleri sızlamıyor mudur? Ne hakları var bu kadar gözlerine sokmaya bu dindirmeye çalıştıkları sızıyı? Reklam yapılmasın mı diyorum? Tabi ki hayır. Aklı olan ne demek istediğimi anlar. O kadar belli ki tek amaçlarının ticaret olduğu.

    Ya çocuk sahibi olmak isteyip de olamayanlara ne demeli? Onların da her görüşlerinde içleri ağlamıyor mudur bu reklamları? “Televizyon seyretmesin onlar da” diyebilirsiniz; ama bu çözüm değil. Çünkü sokağa çıktığınızda “anneler günü kampanyası” [Nasıl kampanyaysa, her şey ateş pahası!] başlığı altında çeşitli yazılar & reklamlar görmemiz mümkün. Üstelik bunlar neredeyse 1 ay öncesinden başlıyor!

    ”Tamam da sen ne yaptın sanki hediye almadın mı annene? HEH!”
    Ben hediye almadım, anneme ve anneanneme karşı duygularımı, içimdeki hisleri bütün samimiyetiyle anlatan iki tane mektup yazdım ve onlara sıkı sıkı sarıldım. Mektuplarını okuyunca ikisinin de gözlerini dolduran sevinç gözyaşlarının dünyadaki en pahalı hediyelere bedel olduğunu düşünüyorum.