Bana Esmeyi Anlat..
Hayatımda ikinci kez rüzgâr dolayısıyla uçmaktan korkuyorum 
Birincisini biliyorsunuz. Bilmiyorsanız, burayı tıklayarak siz de bilebilirsiniz.
Yaz mevsiminde, özellikle tatildeyseniz rüzgâr çekilmez olabiliyor. Gerçi kıvamında olursa iyi gelebilir ama benimkinden bahsedeyim size:
-Kahvaltı öncesi annemle işbirliği ile masayı siliyoruz. Ona rağmen kahvaltı sırasında kum yediğimi hissediyorum. Adeta kumlar içimde kıpır kıpır oynuyor..
-Allah’tan saçlarım uzun. Ne alaka diyeceksiniz. Şu alaka: Saçlarım uzun olduğu için ıslandığı zaman daha bir ağır oluyorlar. Uçmamak için de saçlarım kurumadan denize girip çıkıyorum ki saçlarım ağır olsun, uçmayayım 
İşe yarıyor mu bu saçmasapan yöntem? Siz hangi saçmasapan yöntemin işe yaramadığını gördünüz?
-Denizden geldikten sonra ben mi havluları asıyorum, havlular mı beni asıyor belli değil.
-Birazdan kuracağım cümlede abartmayacağım. Bu akşam markete bir kaç şey almaya giderken rüzgârla aynı yönde gittiğimi fark ettim ve bir şey denedim: Kendimi bırakınca ilerleyip ilerlemeyeceğimi. Ve ilerledim. Gerçekten!
-Evden saçlarım ne kadar düzgün çıkarsam çıkayım, eve geldiğimde aynaya bakınca karşımda bir cadı görüyorum. Acaba saçlarım karışık çıksam eve döndüğümde nasıl bir saçla karşılaşırım merak ediyorum. Eksiyle eksinin çarpımı artı eder misali karışık saç karışınca düzgünleşir mi acaba? 
-Bugün onlarca gazeteyi yüzüme yedim! Bulmaca çözerken, gazeteyi okurken bir kere elimi kaldırdım mı yüzümde bitiveriyor bu gazeteler! 
-En gırgırı da çok rüzgâr olduğu zaman kumsaldaki kocaman şemsiyelerin uçması. Daha da gırgırı insanların onun peşinden koşarkenki halleri. Tabi bu insanlara sen de dahil olunca o kadar da gırgır olduğu söylenemez hıı:
-Bugün çok küçük bir kız çocuğu kumlarla oynuyordu ama ayaktaydı. Zaten ayakta durmasıyla oturması hemen hemen aynı boy ölçüsüne denk geliyor 
Neyse, bir rüzgâr esti ki çocuk kuma oturuverdi sonra da ağlamaya başladı O ağladıkça ben güldüm, hem de deliler gibi! O sahneyi herkese seyrettirmek isterdim!
Daha fazla madde sayardım ama, şu anda bulunduğum kafede Burak Kut’tan “komple tikiyiz” adında yüce şarkı çalınmaya başladı. O başlayınca ona olan saygımdan dolayı susmaya karar verdim.. Bunun yanında bir şeye daha karar verdim bu şarkıyla beraber: Bir daha bu internet kafeye gelmeyeceğim!
Ayrıca o kafeye gitme sen başka bi yerden gir psikolojisi bozulur insanın valla 